Wat een week

Wat een week. Het is er één geweest die ik niet gauw zal vergeten. Van de blijdschap bij de aankoop van ons eerste schip tot zo ziek ben ik in geen tijden geweest.

Maandag begon zo goed. Een dag die ik niet snel zal vergeten. Ik had jullie een leuke video beloof over “What’s in my bag’, maar helaas ben ik zo dom geweest om mijn video te wissen. Ik dacht namelijk dat ik hem al had opgeslagen in Dropbox maar helaas was deze niet gelukt. Ik hoopte dat ik voor jullie die woensdag in mijn hotelkamer een nieuwe kon maken al werd ik helaas ziek en is het er nog niet van gekomen. Ik beloof even niks meer ;), maar hoop dat het aankomende woensdag dan toch moet lukken om de video online te hebben.

Verder ging ik maandag samen met mijn vriend naar een zeilboot kijken. En dit is dan ook de reden waarom deze dag mij voor eeuwig zal bij staan. We gingen een schip bezichtigen in België. In eerste instantie was ik niet zo gecharmeerd van ‘Elsje’ en Jelle dacht daar duidelijk anders over. Jelle was eigenlijk al verliefd, het moest en zou een goede aankoop zijn. Een oude doch goed onderhouden 1/2 tonner, een wedstrijdzeiler geweest, veel extra’s die bij de boot inbegrepen zijn en er moest alleen wat cosmetisch werk verricht worden.
Ze heeft een oranje kleur en doordat ik wist dat de binnenkant niet op gemakken ingericht was had ik dus niet hetzelfde gevoel als Jelle. Toen we aankwamen bij ‘Elsje’, ja nu ze van ons zal worden zal ze een andere naam krijgen, was het er erg koud en nat. Gauw maar bezichtigen dus. Zo blond als dat ik ben had ik natuurlijk de verkeerde schoenen aan en kon ik met mijn hakken het trapje op om op de boot te komen. Ze staat namelijk op het droge wat ideaal is natuurlijk om de gehele boot te bekijken, alleen ben ik niet zo van de hoogtes. Eenmaal binnen was ik niet weggeblazen, sterker nog alles viel een beetje tegen en toch kon ik toekomst zien, toekomst in hoe ze eruit zou zien als wij samen wat aanpassingen zouden doen. De buitenkant zag er namelijk super goed uit alleen de spiegel zouden we nog even willen aanpassen ( de spiegel is de achterkant van het schip). En dan heb je natuurlijk nog een verhaal achter het schip, ze heeft 1 eigenaar gehad die zelfs met haar meegedaan heeft aan wedstrijden in Amerika, het land waar wij zo van houden. De oude eigenaar was opzoek naar mensen die goed voor haar zouden zorgen, toen we over de prijs begonnen werd dat extra duidelijk omdat het het belangrijkste was dat ze goed terecht kwam. We moesten er nog even over nadenken zeiden we, maar tijdens het eten was het voor ons al duidelijk, ‘Elsje’ wordt van ons!

Dinsdag hebben we dan ook een bod gedaan in de hoop dat dit geaccepteerd werd. Ik moest gauw met de trein naar Rotterdam waar ik de rest van de week zou werken. Aangekomen op mijn werk zonder nog in te checken in het hotel werd ik al verrast door een telefoontje, Jelle, ‘Mag ik je feliciteren schat?’ Een gat in de lucht sprong ik zo blij, onze eerste boot. Super spannend is het allemaal en wat zullen we veel gaan leren. De komende tijd staat in het teken van haar. Jullie kunnen op de hoogte blijven van al onze avonturen via een andere blog die wij hierover zullen starten, maar daarover horen jullie later.

De blijdschap die ik had bracht me die dag ver, maar het feit dat ik maandag uren in de kou heb gestaan in de wind eiste zijn tol, mijn keel deed zeer en ik wist dat ik vroeg moest gaan slapen wilde ik de rest van de week overleven. Ik kon gelukkig eerder naar huis en ging gauw met al mijn spullen naar het hotel. Of ik zelf de eerste nacht even kon betalen want ze moesten garantie hebben, na veel overleg dan toch betaald en zou het de volgende dag terug krijgen wanneer er duidelijkheid was over het feit of de kamer op rekening kon, wat uiteraard zo was, die gaat namelijk naar mijn werk.

Woensdag en donderdag heb ik uiteindelijk ziek op bed gelegen. En ik zal niet vaak klagen maar bij deze: het was vreselijk. Ik zal dit dan ook nooit en te nimmer meer doen. Wanneer je ziek bent wil je namelijk graag in je eigen bedje liggen, verzorgd worden door je geliefden en alle TLC opsnuiven die je maar krijgt, in je eigen badje stappen om even te ontspannen, op de bank met thee voor de televisie, fruitsapjes krijgen, dat er gekookt word voor je en nogmaals het belangrijkste TLC, gewoon een lekkere knuffel. Ik heb me vreselijk eenzaam gevoeld daar op dat kamertje van vier bij vier, het was een prima hotelkamer hoor maar niet als je er ziek bent. Op mijn werk konden ze me missen dus kon goed uitzieken.

Vrijdag dan toch weer geprobeerd te werken, ik had inmiddels mijn stem terug en de koorts was nu af en toe verhoging. Met aardig wat paracetamol op ging het wel. Ik had een dagdienst dus was gelukkig om 20:00 uur alweer klaar. Daar keek ik naar uit want vriendlief zou langskomen en kon ik eindelijk lekker knuffelen, gefeliciteerd zeggen in levende lijf en me een beetje laten verzorgen. We hebben die avond dan ook de hele avond heerlijk op bed gelegen en een beetje televisie gekeken.

Zaterdag wilde we langs een winkel gaan, maar helaas de verkoudheid sloeg nu in. Slecht geslapen en met een vol hoofd moest ik straks nog een 12 uursdienst draaien. Uiteraard hoe beroerd ik was ben ik gaan werken, ik dacht als ik wat uren opneem dan moet ik het kunnen overleven. De dag viel erg zwaar maar gelukkig waren mensen erg vriendelijk en hielden collega’s me op de been. 8 paracetamol zijn er doorheen gegaan en uiteindelijk kon ik 02:30 weg. Ik had besloten die nacht nog naar huis te gaan, ik wilde naar mijn eigen bedje toe en daar echt gaan uitzieken. Zo gezegd zo gedaan, ik heb mezelf weer ziek gemeld en heb vervanging geregeld.

Zondag? De hele dag op bed en de bank gelegen met helemaal niks aan mijn hoofd, een man die de boodschappen deed en ook nog eens heerlijk had gekookt. Gelukkig voel ik me steeds weer een beetje beter en kan ik komende week gewoon weer lekker aan het werk. Nu maar hopen dat ik mijn portie ziek zijn voor het komende jaar weer heb gehad. Maar de griepepidemie is nog niet over, overal hoor ik mensen die verkouden zijn of met griep op bed liggen, ik zeg het is tijd voor de lente en de zomer.

Heb jij afgelopen week ook iets gedaan wat niet zo slim was? Of was je ook super ziek? Misschien heb je wel iets anders mee gemaakt wat je graag wil delen, laat het dan weten in een comment!

-x-
Marit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


9 + = dertien

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>