Expeditie Robinson; Wel of niet meedoen?

Mijn eerste reactie was meteen ‘Yes, eindelijk kunnen we weer meedoen, ik meld mij aan!’. Ook mijn beste vriendin zei meteen tegen mij ‘Je roept het al zo lang’. Ik wilde dus al meteen een video gaan maken dat ik op een paal sta en mijn verhaal doen waarom nou juist ik gekozen moet worden, maar ik ben niet alleen. Kan ik deze keuze zomaar maken?

Mijn vriend en ik zijn onafscheidelijk. We wonen samen, sporten samen en werken zelfs samen. Toen ik hierover tegen hem begon kregen we eigenlijk meteen woorden. Volgens mijn vriend zou ik mijn relatie op het spel zetten. Kreeg meteen allerlei verwijten naar mijn hoofd. Ik was heel erg verbaasd dat hij meteen zo reageerde en voelde mij dan ook in in een hoekje gestopt. Hoezo heb ik hier geen keuze in? Waarom zou ik mij laten beperken door jou? Ik zat mezelf meteen vanbinnen op te vreten. Ik had natuurlijk nog nergens over nagedacht, maar het feit dat hij het idee meteen de grond in trapte vond ik maar niets. Je kent me toch? Ik houd hier van, dacht ik nog bij mezelf.

Na een kwartiertje kwam mijn vriend naar mij toe. Hij verontschuldigde zichzelf voor zijn reactie. Toen we er uiteindelijk over begonnen te praten begreep ik hem meteen. Hij legde uit dat zijn reactie uit angst kwam. Wie zegt dat jij na 5 weken nog steeds jij bent? Krijg ik nog wel mijn meisje terug? En hoe moet ik dat overleven, jou missen is een hel! ‘En ons ritueel dan?’ vervolgde hij ‘Dit kunnen we dat niet meer doen’. Alle woorden die hij daarvoor had gezegd verdwenen. In eens begreep ik hem helemaal. Ik ben niet alleen.

Als ik alleen was, was er geen keus, dan had ik meteen meegedaan. Maar nu niet. Nu moet ik ook naar het gevoel van mijn vriend luisteren. Deze zomer hadden we al plannen, die kunnen we niet zomaar laten gaan. En vijf weken zonder mijn vriend? Ok, ik word daar dan wel geleefd en zal er waarschijnlijk minder moeite mee hebben dan hem, maar kan ik dat aan? En inderdaad ons ritueel. Iets wat ik tien jaar geleden bedacht heb om altijd onze dag goed af te sluiten. Zonder zorgen te kunnen slapen. Altijd weten dat je samen veilig bent. Nooit met ruzie gaan slapen. Daar stond dat ritueel allemaal voor en natuurlijk nog veel meer, 5 weken lang zou dat dan niet kunnen.

Wel of niet meedoen aan Expeditie Robinson werd in eens van een dikke vette wel naar een overtuigende niet. Dit jaar in ieder geval niet. Mocht er ooit weer een kans zijn zullen we dit gesprek zeker weer voeren. Ondanks dat mijn vriend mij beloofd heeft samen op expeditie te gaan wanneer onze zeilreis begint, is Expeditie Robinson iets waar ik al jaren naar uit kijk. De uitdaging, het spelelement en natuurlijk het persoonlijke gedeelte. Dat kan ik niet zomaar los laten, maar voor nu zal ik het aan mij voorbij laten gaan.

-x-

4 thoughts on “Expeditie Robinson; Wel of niet meedoen?

  1. Elbreg

    Verstandige vriend heb jij! ❤️❤️❤️

  2. Jammer dat je je droom niet volgt. Ik zou nog eens heroverwegen als ik jou was. Iets wat je heel graag wilt uit angst van jezelf en vanwege de angsten van je vriend laten lopen, is dat werkelijk hoe je wilt leven?
    Het juist goed voor je relatie om de ingesleten dingen eens even niet te doen. Nieuwe Horizons. Jullie kunnen toch wel vijf weken zonder elkaar? En misschien verander je wel ten goede.

    • Marit

      Het is niet dat ik mijn droom niet vervolg. Voor nu laat ik het alleen even voor wat het is. Zonder elkaar leven is bij ons wel heel moeilijk. We zijn nu eenmaal elkaars maatjes en doen alles samen ;). Het is niet uit angst, maar vooral om het gemis. Wij zijn in tien jaar tijd maximaal 9 dagen uit elkaar geweest. En dat was echt voor werk. Dat was voor ons al een hell :o ;)

Laat een reactie achter bij Caroline Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


negen × = 72

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>