De gewoonte van gewoontes

Soms sta ik te kijken van mezelf, of eigenlijk van de werking van mijn hersenen. Hoe komt het dat we iets meerdere malen moeten doen voordat we het echt begrijpen, voor we het snappen en kunnen herhalen? En hoe komt het dan toch dat wanneer we iets éénmaal te pakken hebben er niet meer zomaar van af komen? Hoe wordt iets een gewoonte?

Een gewoonte komt voort uit de herhaling van dagelijkse handelingen. En steeds vaker betrap ik mijzelf erop dat ik gewoontes heb die er misschien wat raar uitzien en ben dan ook erg blij dat ik deze handelingen doe wanneer ik alleen ben. Zo heb ik tegenwoordig vaak dat ik in huis rond loop, of in de supermarkt wanneer ik mijn thuis heb gelaten, zonder bril en dan automatisch mijn bril recht op mijn neus wil zetten. Dit doe ik normaal natuurlijk wanneer ik tegen de rand aan kijk of omdat het beeld dan toch niet is wat het hoort te zijn. Wanneer ik mijn bril niet op heb is dit natuurlijk sowieso al zo. Ik denk dat je het beeld wel kunt voorstellen, ik achter de computer die dan met haar vinger der bril even goed zet om vervolgens zelf even te grinniken om het feit dat ik mijn bril helemaal niet op heb!

Zo had ik laatst nog een rare gewoonte die ik meeneem vanaf mijn werk. Behalve de gewoonte dat wanneer ik met geld bezig ben geweest mijn handen ‘was’, lees het twee keer langs elkaar heen wrijven zodat men kan zien dat ik niet ergens wat verstop wat er ook vaak raar uitziet voor anderen, liet ik de kraan aan staan in het gebouw van de haven. Ik zal het even uitleggen. Op mijn werk hebben wij kranen die automatisch aan en uit gaan, zelfs in sommige vestigingen hebben wij zeep die automatisch in je hand valt wanneer je hand onder de houder houd. Ik was mijn handen op het werk 4 tot 8 maal per dienst. Nu had ik dus een paar dagen vrij en waste ik mijn handen na het toilet bezoek in het havengebouw. Ik loop naar de blower om mijn handen te droger en merk tot mijn verbazing dat ik zo ben weg gelopen zonder de kraan uit te doen. Tja, een gewoonte.

Die momenten laten me nadenken over bepaalde handelingen die we dagelijks doen. Van het afvegen van je billen tot de volgorde van kleding die je aantrekt, van je ritme van opstaan en naar bed gaan en alle andere kleine dingen die je tegen komt op een dag. Ook ben ik gaan nadenken hoe het dan komt dat sommige dingen gewoon geen gewoonte willen worden. Ik zou dolgraag een ochtendmens willen zijn, in de morgen fris en fruitig wakker worden, meteen naast mijn bed staan en vol energie allerlei huishoudelijke taken doen zodat ik daarna kan chillen en relaxen. Wat ik ook doe, die gewoonte komt er bij mij niet in.

Soms moet je gewoontes maar gewoon accepteren of juist accepteren dat het geen gewoonte is. Ik houd van mijn gewoonte wanneer ik mijn fictieve bril op mijn neus wil schuiven of het vergeten van de kraan en zelfs het feit dat ik er maar geen gewoonte van kan maken dat ik vroeg op kan staan heb ik geaccepteerd. Maar ik ben mij er iedere keer van bewust zodat de gewoonte van gewoontes niet maar zo blijft omdat het zo is.

Heb jij ook leuke rare of gekke gewoontes? Deel ze dan met ons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


vier × = 20

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>